Misschien wel het oudst, maar in ieder geval het verstandigst!!!

Hallo, Hallo, Hallo Allemaal,

Ik heb weer veel meegemaakt deze week, en ik ga het jullie allemaal vertellen. Maar eerst dit: Jullie raden nooit wat mij vanochtend gebeurd is. Vanochtend moest ik vroeg op en ik was nog vreselijk moe. Normaal gesproken gaat de trein eerst langs London Bridge voordat hij bij Waterloo East aankomt (mijn eindstation). Dit keer was dat niet het geval, hij ging rechtstreeks naar Waterloo East. Maar omdat ik in slaap gevallen was, heb ik het helemaal gemist en ben ik een station te ver gegaan. Ik dus snel naar de ondergrond, daar moet je een eindje voor lopen. Eindelijk aangekomen vertrekt de metro net voor mijn neus, ik dus wachten. 1 Minuut later kwam de volgende ik er snel in, word er omgeroepen dat de metro niet verder rijd omdat de metro op een ander station het niet meer doet. Heb ik dat hele eind voor niks gelopen. Ik dus naar een andere metro, moest ik 2x zo ver lopen, gaat die metro ook net voor mijn neus weg. De volgende deed het gelukkig wel, maar ik kwam uiteindelijk wel een kwartier te laat. Terwijl als ik op tijd uit de trein was gestapt ik 20 minuten te vroeg zou zijn. En de afstand tussen Waterloo East en Charing Cross (het volgende station waar ik uitstapte) is maar 5 minuten met de trein!!! Echt ongelooflijk!!!

Maar goed ik ben er eindelijk, kan ik nu mijn verhaal beginnen.

Ik heb mijn examenresultaat eingelijk terug. Van de 100% heb ik 64% gescoord. Nu denken jullie misschien, das weinig!!! Maar dat is het niet. Dit was een eerste test om te kijken op welk niveau je eigenlijk zit. Ze hadden verwacht dat iedereen rond de 40 a 50% zou scoren, eigenlijk een onvoldoende dus. Maar meer als de helft van de klas had rond de 60% gescoord. Dat betekend volgens de lerares dat wanneer je het examen doet en je studeert ervoor je zeker zal slagen. Ik was helemaal blij en de rest in klas natuurlijk ook.

Mijn verjaardag was erg leuk. Ik ben met een paar vrienden naar London Dungeon geweest. Dat zou echt ontzettend eng moeten zijn, maar ik heb meer gelachen dan gegild. Een vriendin van mij was namelijk zo bang dat ze constant mijn hand helemaal fijn kneep, niet echt lachwekkend, maar je had haar gezicht moeten zien!!! In het begin moesten we door een spiegeldoolhof. Das nog erger als een glazen doolhof. Je loopt echt zo keihard tegen een spiegel omhoog als je niet uitkijkt. Het is een paar keer bijna gebeurd, maar gelukkig hebben we de uitgang veilig bereikt. We hebben daar ook een hele leuke foto gemaakt. Twee van ons moesten het hoofd op een houten balk leggen en de andere 2 zouden dan met een bijl onze hoofden afhakken en dan moesten we gillen en dan werd de foto gemaakt. Het koste wel £6.00 (WAUW!!!), maar het is een leuke herinnering. Diezelfde dag is mijn kamergenoot ook verhuisd naar de residentie. Ik dacht dat ik haar toch best wel ging missen, al die maffe dingen die ze meemaakt, maar ik vind het wel fijn even de kamer helemaal voor mij alleen. Nu ben ik de enige lange termijn student op het moment. Ik heb nu wel gemerkt dat ik mijn kamergenoot absoluut niet hoef te missen, want er gebeuren echt vreselijke dingen die ik met mijn eigen vriendin meemaak. Zondag heb ik mijn verjaardag in de residentie gevierd, ze hebben daar eten voor mij gemaakt en een tropicalfruit-jellypudding gemaakt. Het was erg gezellig. We zouden ook naar de film gaan, maar dat ging niet door, ik vertel zo waarom.

Omdat we zondag niet naar de film zijn geweest zouden we maandag gaan. Eerst hebben we voor £1.00 ons buikje vol gegeten in Camden Town (goedkoop he, ongelooflijk). Vervolgens gingen we op naar de bios op Leicester Square. Daar aangekomen zijn er echt ontzettend veel mensen en pers. Wat bleek nou er was een premiere van de film 'Robots'. We zijn dus maar even gaan kijken of er ook wat celeberties zouden komen. En ja hoor Ewan McGregor!!!!!!!! Eerst stonden we helemaal achteraan maar op de een of andere manier zijn we naar voren geslipt en hebben we zelfs foto's kunnen maken. Het was fantastisch. Ik heb een super bekende acteur van dichtbij gezien!!! Voor degenen die niet weten wie het is, hij speelt in 'Down with Love' (met Renee Zellweger), in 'Bigfish', in 'Trainspotting' en misschien wel de allerbekendste 'Moulin Rouge' (als tegenspeler van Nicole Kidman). Dit was nog veel beter als de film!!!

En nu het vehaal waar jullie nu allemaal op zitten te wachten. Zoals jullie misschien wel hadden verwacht zijn de studenten/kinderen hier een beetje heel erg onvolwassen. Nou ik kan het bevestigen. Een heleboel missen lessen, drinken en feesten dagen achter elkaar door en hebben sex met iedereen die ze maar te pakken kunnen krijgen. Dit gebeurd dan vooral in de residentie, waar ik gelukkig niet woon en ook absoluut niet van plan ben om te gaan wonen. Ik zit helemaal goed waar ik nu zit. Nou weet ik niet meer of ik verteld heb dat een vriendin van mij plotseling verdwenen was. Later kwam ik via een andere vriendin te horen dat ze naar huis was gegaan zonder dat ze het ook maar aan iemand verteld had. Nou wist ik dat ze voordat ze weg ging naar de dokter was geweest omdat wanneer ze naar de wc ging er bloed kwam. Ze had me gebeld toen ze bij de dokter was en ze wou niet naar binnen omdat ze bang was. Ik snapte er helemaal niks van, waarom zou je nou bang zijn voor een dokter. Maar toen ik dus hoorde dat ze naar huis was gegaan was het 1+1=2. Op mijn verjaardag belde ze mij op om te vragen of ze mijn creditcard kon gebruiken, ze moest de vlucht naar huis betalen, maar kon dat niet omdat ze geen creditcard had. Dus ik heb haar geholpen, maar toch vreemd, je zou toch denken dat haar ouders die wel zouden hebben. Toen wist ik het zeker, ze was zwanger van een 19-jarige student in de residentie. Ze was naar huis gegaan voor een abortus en haar ouders wisten er niks van. Toen ze het mij vertelde schrok ik enorm ookal wist ik het allang. Ik kon het gewoon niet geloven. Ik was zo boos en we hebben haar zo vaak gewaarschuwd, maar ze wil gewoon niet luisteren. En dit is nu al de tweede, Bota mijn oude huisgenoot 18, was ook zwanger en heeft nu ook een abortus gehad. Wel van haar eigen vriend, maar toch ze is 18 jaar. Toen dacht ik echt, ik mag dan wel de oudste zijn zo ongeveer hier en het saaist omdat ik het feesten een beetje zat ben, maar gelukkig ben ik wel het verstandigst. Mijn oren flapperen nog steeds als ik er weer aan terug denk. En dit is nu allemaal al gebeurd in 2,5 maand dat ik hier ben. Ik vraag me af wat me nog te wachten staat in de komende 5,5.

Nou ik geloof dat ik wel weer voor genoeg leesplezier heb gezorgd voor deze week. Ben alleen bang dat het volgende verhaal het niet zal overtreffen, misschien maar goed ook!!!

See you later alligator!!!

Alles begint gewoon te worden

Hallo allemaal!!!

Daar ben ik weer. Ik heb een tijdje niks geschreven omdat er niet echt veel spectaculaire dingen zijn gebeurd. Ik begin nu gewend te raken aan het leven in Londen. Maar maak je geen zorgen, ik zou hier niet willen wonen. Ik kom dus gewoon weer naar huis als ik mijn diploma in mijn zak heb.

Ik weet niet of ik het al verteld had, maar de school kwam met het fantastische plan om een les achter de normale lessen aan te plakken en dat is van 17.00 uur tot 18.30 uur (daar zit in nu). Je mag dan achter de computer gaan zitten en eigenlijk moet je dan met EF aan de gang gaan, maar omdat dat best wel saai is gaat iedereen wat anders doen, zoals ik nu doe.

Omdat mijn eerste termijn er bijna op zit hebben we allemaal optieklassen mogen kiezen. Daar krijgen we dan les in in het volgende semester. Ik heb als eerste optie film en als tweede business english. Ik ben aan het twijfelen of ik dat weer wil veranderen in writing. Ik heb namelijk al een aantal schrijfopdrachten gedaan en ik krijg ze bijna allemaal terug zonder fouten. Ze zeggen allemaal: "Excellent, you write fluently and with control". En ik vind het ook best wel leuk om te doen. Ik heb al moeten schrijven over iemand die je inspireerd, wat vind je van bloodsports als jagen of hondengevechten en nu heb ik een essay geschreven over clonen. Dan mag je vertellen wat je ervan vind. Jullie krijgen nog wel te horen wat het resultaat daarvan is.

Het duurt nu ook niet zo lang meer en dan ga ik lekker naar huis voor een week. Lekker vakantie thuis vieren. Oh ja het grote nieuws, ik was het al helemaal weer vergeten. Petra, mijn zus, gaat trouwen!!!!!!!!!!!! Ik kijk er echt heel erg naar uit. En dan kan ik ook eindelijk mijn kleine, lieve nichtje zien en natuurlijk ga ik mijn verjaardag nog weer eens over vieren met mijn familie. Want ja ja, ik ben aanstaande zaterdag jarig en dan word ik alweer 23. Ik voel me hier best wel oud eigenlijk. Iedereen is hier zo'n beetje rond de 18 a 19 kom ik aan, ik word 23. Maar niemand ziet het aan me, iedereen schat me van hun leeftijd (scheelt dat even). Ik heb namelijk steeds gezegd ik ga dit nooit doen als ik te oud ben en iedereen is jonger dan mij, hahaha!!!

26 Februari was mrs. Richards verjaardag. Ik had echt geen idee wat ik haar moest geven totdat ik in een boekenwinkel een kookboek zag voor mensen met een suikerziekte. Ze heeft er nu al twee recepten uit gemaakt. Volgens mij is ze er dus heel erg blij mee.

Mijn kamergenoot krijg ook steeds meer de wind van voren, ik moet er steeds om lachen. Het ziet er naar uit dat haar ware aard nu een beetje naar boven komt. Ze is echt enorm koppig en egoistisch. Ze mist steeds lessen, ze kleed zich alsof het zomer is en nu was ze gister ziek, nou hoe zou dat nou komen???!!! Elke keer als we gaan afwassen dan wast ze alleen maar haar eigen mes en vork en bordje. De rest laat ze staan. Mrs. Richards was daar dus laatst heel kwaad over. Vervolgens kreeg ze nog een keer de wind van voren omdat ze de binnendeur niet op slot had gedaan en de buitendeur zelfs wagen wijd open had laten staan terwijl er niemand thuis was en mrs. Richards nog wel uitdrukkelijk had gezegd dat ze de deur opslot moest doen. We krijgen ook bijna elke keer een toetje na het eten, nu hadden we jellypudding (dat trilspul). Dat was best lekker met een bolletje ijs en room. Maar Aida wou het niet hebben omdat het trilt!!! Ik moest echt zo hard lachen.

Afgelopen vrijdag was mijn mammies verjaardag. Ik had een kaart voor haar gekocht maar ik wist niet of die optijd zou aankomen. Maar toen ik mam belde zei ze dat ze die op de dag van haar verjaardag had binnen gekregen. Ik was zo blij om haar stem even te horen. Ik heb namelijk steeds niet naar huis durven bellen omdat ik wist dat ik zou gaan huilen, maar ik was ook bang dat ik heimwee zou gaan krijgen als ik dat deed. Maar eigenlijk voelde ik me heel erg opgelucht toen ik had gebeld. Ik ga dus zeker vaker naar huis bellen, gewoon om even iedereens stem te horen. Dat weekend heb ik niet echt veel bijzonders gedaan. Ik ben naar de bios geweest en ben The Boogeyman gezien. Er zit totaal geen verhaal in, ik snap het eigenlijk helemaal niet eens op het eind, maar er zitten veen schrikmomenten in. Dat is voor mij wel genoeg. Nu wil ik nog naar Creep (enge film in de metro, ik hoop dat ik dan nog naar huis durf met de metro), Hitch, Coach Carter en nog zoveel meer. Nu je hier zo gewend raakt ga je ook naar de soaps kijken, best wel grappig. Ik kijk nu op zondag naar Joey, op maandag krijgen we straks The Contender (programma met Sylvester Stallone de beste boxer wint een miljoen), dinsdag CSI Las Vegas en daar achteraan CSI Miami en op woensdags kijk ik naar ER (the new episode) en elke dag kijk ik naar Family affairs onder etenstijd en dan Coronation Street.

Eergister is er een oudere vrouw bij ons in huis gekomen voor een paar dagen en gister 2 nieuwe studenten ook voor een paar dagen. Op de een of andere manier heeft de oudere vrouw ons gister ingesloten. Ze draaide de sleutel in het slot de verkeerde kant op, waardoor het slot aan de binnenkant niet meer open wou gaan. Ik heb dus echt vanalles geprobeerd en de oplossing gevonden. Ik heb het uiteinde van een mes in het slot geduwd en zo lang zitten wrikken dat de deur en het slot steeds verder en verder uit elkaar gingen. Ik dacht dat hij stuk zou gaan, maar voordat dat gebeurde ging het slot open. We waren dus helemaal blij. Ze zei dat ik haar hero was, hahaha!!!

Nou jongens ik stop er weer mee, mijn les zit er weer op. Nu hebben jullie weer wat te lezen en ga ik lekker naar huis.

Doeggie!!!
Tilly