Verhalen uit Catford

Tuesday, July 12, 2005

Vol huis, laatste weekend!!!

Sinds een week is het huis helemaal vol met studenten en ik heb weer een nieuwe kamergenoot, ze komt uit Turkije, haar naam is Eda en ze is ontzettend aardig. De andere twee studenten komen uit Italie, daarnaast hebben we nog een lerares uit Rusland en 1 van haar leerlingen slaapt nu bij haar op de kamer (???, ja ik leg het zo uit).

Omdat ik Eda echt vanalles heb moeten uitleggen vanaf het begin dat ze hier is en omdat we al een aantal dingen samen hebben gedaan ben ik ineens haar held (?). Nu wil ze dat ik 2 week langer blijf totdat zij weg gaat. Ze denkt dat het niks word zonder mij (overdrijven is ook een vak dacht ik).

Een paar dagen geleden hadden we een heel gedoe in huis samen met de 2 studenten uit Italie, hun lerares en mrs. Richards. Iedereen in het huis wast zijn eigen spullen af als je het hebt gebruikt en als je aardig bent dan doen 2 mensen het samen voor iedereen en de volgende dag doet iemand anders het. De 2 dames waren het daar niet zo mee eens en zonder wat tegen mrs. Richards daarover te zeggen zijn ze naar de lerares gegaan en hebben ze haar een briefje laten schrijven voor mrs. Richards. We hadden allemaal net gegeten, de dames hadden zich al omgekleed om te gaan slapen maar voordat ze naar bed gingen gaven ze het briefje. Daarin stond dat ze betalen voor gas en water en dat ze niet hoeven af te wassen. Mrs. Richards sprong echt bijna uit haar vel, ze werd zo boos dat ze meteen naar het huis beldde waar de lerares verbleef om te vragen of ze even wou langskomen. Iedereen stond in de keuken te wachten en toen begon het, een lawaai kwam daar vandaan. 'Wie denken jullie wel niet wie jullie zijn!' 'Weet je wel hoeveel geld ik krijg voor 2 studenten!' 'Iedereen moet hier zijn eigen spullen afwassen dus zij ook!' en zo ging het maar door. Toen zei de lerares dat ze bang voor mrs. Richards waren omdat ze zo strikt is. Ik weet dat ze strikt is maar om er nou bang van te worden is echt overdreven. Een andere lerares die toen nog bij ons was vond dat maar vreemd en vroeg aan het meisje of ze echt bang was, maar ze kan niet zo goed engels dus ze snapte er helemaal niks van. En toen maakte de Italiaanse lerares een fout, zij vertaalde de vraag in het Italiaans of ze bang was en het antwoord dat ze kreeg was 'NO'! Ik dacht bij mezelf daar klopt hier iets niet. Volgens mij ligt het niet aan de meiden dat er hier nu zo'n ruzie is ontstaan maar aan de lerares. Maar gauw daarna ging ze weg en de dames slapen nog steeds bij ons in huis.

De lerares die nu bij ons is voor drie week komt uit Rusland en toen ik haar zag wist ik niet zeker of ze wel of niet straight was omdat ze eruit zag als een man, praat als een man, zit als een man, nou eigenlijk alles doet ze als een man. En ze moest me iets vragen over de treinen in de ochtend en toen moest ik even naast haar komen zitten en dat vond ik wel erg close. Maar toen verteldde ze dat ze getrouwd was, al voor 30 jaar en dat ze een zoon heeft, dus ik was helemaal gerust gesteld. Maar goed we gaan verder. Ze had verteld over 2 jongens die bij een gastgezin in huis zaten (vrouw en 2 kids) die geen slot op de deur hadden in de douche (waar ook de wc zit) en geregeld als zij daar waren vloog die deur ineens open, daar voel je je dus niet echt veilig. Er was ook nog een andere student die ergens in een achterbuurt zit en zich absoluut niet veilig voelde en elke avond moest huilen en de lerares moest haar steeds naar huis brengen. De lerares vroeg of ze bij ons kon blijven voor 3 weken maar er was geen plek meer. Na lang zeuren van hun kant heeft mrs. Richards toegegeven en een uitklapbed in de kamer bij de lerares gezet, er was geen andere plek meer over. Ik moet er toch niet aan denken dat ik bij mijn lerares op de kamer slaap voor 3 weken en we dachten ook nog eerst dat ze met z'n 2en in 1 bed sliepen omdat we niet wisten dat er een uitklapbed was.

Met mijn nieuwe kamergenoot ben ik nu 2x naar de film geweest een gewone film en een documantaire in 3D over 'Wildlife in Africa' in de IMAX (grootste biosscherm in Britain). Dat was echt super leuk. Iedereen zit met zo'n grote bril op en de dieren kwamen gewoon echt uit het scherm. Er zat een klein meisje voor ons en die dacht dat alles echt was en wou de leeuwen, panters, neushoorns, buffels en olifanten steeds aaien. Vanochtend zijn we naar Buckingham Palace geweest voor 'the changing of the guards' samen met school. En ik had het kunnen weten, dat was helemaal niks. Ik heb wel foto's kunnen nemen en ik heb de stoet ook wel gezien maar hoe ze nou van plaats verwisselden heb ik niet gezien omdat het daar vol was met mensen, we waren dus veel te laat weggegaan. In de laatste 4 dagen ga ik nog met haar naar de musical Chicago en naar Tate Modern als ik daar nog tijd voor heb.

Afgelopen weekend is mijn zus langsgekomen. Ik wist niet zeker of ze nog wel langs wou komen in verband met de aanslagen, maar dat was oke voor haar. We hadden het weer mee en we hebben een aantal leuke dingen gedaan. Ze zou eigenlijk alleen in een hotel slapen maar ze had gevraagd of ik kon bellen naar het hotel om er een 2persoonskamer van te maken zodat ik met mijn koffer daar naartoe kon gaan (ze heeft al baggage voor me meegenomen). Ik dus bellen en Petra haar naam doorgeven, zegt die vent aan de lijn dat er geen reservering voor haar is. Ik moest nog maar een keer terug bellen over een half uurtje. Ik dus weer bellen zegt hij ik kijk nog een keer en weer kon hij het niet vinden. Moest ik weer bellen maar nu over een kwartiertje. Ik zeg mijn naam en ineens zegt hij Pietronella, hij had de reservering onder haar volle naam staan en niet onder Petra. De volgende dag opweg naar het hotel was ik al vrij vroeg aangekomen bij het station en heb heel lang moeten wachten tot mijn zus kwam omdat de metro het op bepaalde plekken niet deed en ze moest lopen. De volgende dag zijn we naar Kensington Palace gegaan, we zijn er niet binnen geweest, maar we hebben daar een soort eigen samengestelde Afternoon Tea gehad in de Orangery van Kensington Palace. Dat was echt ontzettend lekker en echt super vullend. We hebben scones met rozijnen, boter en jam gehad (ze waren nog warm) en we hebben Belgische Chocoladetaart en Sinaasappeltaart met witte chocola gehad. Ik moet zeggen dat we echt enorm vol waren toen we het op hadden. Vervolgens zijn we naar de stad gegaan om kaarten voor een musical te halen. We hadden eigenlijk naar 'Women in White' gewild, maar ze hadden er geen kaarten meer voor dus zijn we naar 'Saterday Night Fever' gegaan. En dat was echt ontzettend leuk, vooral DJ Monthy!!! Voordat we naar de musical gingen hebben we gegeten in het Rainforest restaurant, daar hebben ze dan ook echt dieren nagemaakt (olifanten, gorrila's, vogels, krokodillen, slangen etc.) die bewegen en geluiden maken, daar werd ons bord helemaal gevuld met patat en een lekkere burger, we waren echt ontzettend vol. De volgende dag zijn we vroeg uit de veren gegaan om nog een ritje te maken in de London Eye. Dat vond ik echt geweldig. Het is zo hoog en eigenlijk heb je dat helemaal niet door, en natuurlijk een perfect uitzicht. Die dag waren er ook ontzettend veel politieagenten op straat, bij het oversteken, elke drie bomen zo ongeveer, op elke hoek van de straat in de metro bij de treinen en allemaal helikopters, niet normaal meer. Na de Londen Eye hebben we nog een heerlijk engels ontbijt gehad, das echt ontzettend veel (gebakken ei, witte bonen, spek, worst, champignonen en toast) dan heb je eerst ook geen eten meer nodig. Later in de middag gingen we naar het vliegveld en ik ben echt ontzettend blij dat mijn zus mijn koffer mee naar huis nam. Hij was echt ontzettend zwaar en we konden het gewoon niet tillen. Ik heb dus een tas gekocht om daar nog wat dingen in over te zetten zodat het een beetje draagbaarder werd. Dat is gelukt, maar om dat ding nou helemaal naar het vliegveld te sjouwen trap op trap af metro in metro uit was echt een slagveld, mijn zus heeft echt overal spierpijn nu, maar gelukkig heeft ze het overleefd en ik ben haar dus ook echt ontzettend dankbaar.

Ik heb nu nog maar 4 dagen te gaan en dan is het alweer voorbij, jammer, maar toch ook wel heel erg fijn om weer lekker naar huis te gaan en je eigen vertrouwde leventje weer op te pakken!!! Dit was waarschijnlijk mijn 1na laatste verhaaltje ~:(

Tilly~:)

1 Comments:

At July 13, 2005 at 2:03 PM, Anonymous Anonymous said...

Tilly,

Alvast, welkom thuis!

Groetjes Yvonne.

 

Post a Comment

<< Home