Alles begint gewoon te worden

Hallo allemaal!!!

Daar ben ik weer. Ik heb een tijdje niks geschreven omdat er niet echt veel spectaculaire dingen zijn gebeurd. Ik begin nu gewend te raken aan het leven in Londen. Maar maak je geen zorgen, ik zou hier niet willen wonen. Ik kom dus gewoon weer naar huis als ik mijn diploma in mijn zak heb.

Ik weet niet of ik het al verteld had, maar de school kwam met het fantastische plan om een les achter de normale lessen aan te plakken en dat is van 17.00 uur tot 18.30 uur (daar zit in nu). Je mag dan achter de computer gaan zitten en eigenlijk moet je dan met EF aan de gang gaan, maar omdat dat best wel saai is gaat iedereen wat anders doen, zoals ik nu doe.

Omdat mijn eerste termijn er bijna op zit hebben we allemaal optieklassen mogen kiezen. Daar krijgen we dan les in in het volgende semester. Ik heb als eerste optie film en als tweede business english. Ik ben aan het twijfelen of ik dat weer wil veranderen in writing. Ik heb namelijk al een aantal schrijfopdrachten gedaan en ik krijg ze bijna allemaal terug zonder fouten. Ze zeggen allemaal: "Excellent, you write fluently and with control". En ik vind het ook best wel leuk om te doen. Ik heb al moeten schrijven over iemand die je inspireerd, wat vind je van bloodsports als jagen of hondengevechten en nu heb ik een essay geschreven over clonen. Dan mag je vertellen wat je ervan vind. Jullie krijgen nog wel te horen wat het resultaat daarvan is.

Het duurt nu ook niet zo lang meer en dan ga ik lekker naar huis voor een week. Lekker vakantie thuis vieren. Oh ja het grote nieuws, ik was het al helemaal weer vergeten. Petra, mijn zus, gaat trouwen!!!!!!!!!!!! Ik kijk er echt heel erg naar uit. En dan kan ik ook eindelijk mijn kleine, lieve nichtje zien en natuurlijk ga ik mijn verjaardag nog weer eens over vieren met mijn familie. Want ja ja, ik ben aanstaande zaterdag jarig en dan word ik alweer 23. Ik voel me hier best wel oud eigenlijk. Iedereen is hier zo'n beetje rond de 18 a 19 kom ik aan, ik word 23. Maar niemand ziet het aan me, iedereen schat me van hun leeftijd (scheelt dat even). Ik heb namelijk steeds gezegd ik ga dit nooit doen als ik te oud ben en iedereen is jonger dan mij, hahaha!!!

26 Februari was mrs. Richards verjaardag. Ik had echt geen idee wat ik haar moest geven totdat ik in een boekenwinkel een kookboek zag voor mensen met een suikerziekte. Ze heeft er nu al twee recepten uit gemaakt. Volgens mij is ze er dus heel erg blij mee.

Mijn kamergenoot krijg ook steeds meer de wind van voren, ik moet er steeds om lachen. Het ziet er naar uit dat haar ware aard nu een beetje naar boven komt. Ze is echt enorm koppig en egoistisch. Ze mist steeds lessen, ze kleed zich alsof het zomer is en nu was ze gister ziek, nou hoe zou dat nou komen???!!! Elke keer als we gaan afwassen dan wast ze alleen maar haar eigen mes en vork en bordje. De rest laat ze staan. Mrs. Richards was daar dus laatst heel kwaad over. Vervolgens kreeg ze nog een keer de wind van voren omdat ze de binnendeur niet op slot had gedaan en de buitendeur zelfs wagen wijd open had laten staan terwijl er niemand thuis was en mrs. Richards nog wel uitdrukkelijk had gezegd dat ze de deur opslot moest doen. We krijgen ook bijna elke keer een toetje na het eten, nu hadden we jellypudding (dat trilspul). Dat was best lekker met een bolletje ijs en room. Maar Aida wou het niet hebben omdat het trilt!!! Ik moest echt zo hard lachen.

Afgelopen vrijdag was mijn mammies verjaardag. Ik had een kaart voor haar gekocht maar ik wist niet of die optijd zou aankomen. Maar toen ik mam belde zei ze dat ze die op de dag van haar verjaardag had binnen gekregen. Ik was zo blij om haar stem even te horen. Ik heb namelijk steeds niet naar huis durven bellen omdat ik wist dat ik zou gaan huilen, maar ik was ook bang dat ik heimwee zou gaan krijgen als ik dat deed. Maar eigenlijk voelde ik me heel erg opgelucht toen ik had gebeld. Ik ga dus zeker vaker naar huis bellen, gewoon om even iedereens stem te horen. Dat weekend heb ik niet echt veel bijzonders gedaan. Ik ben naar de bios geweest en ben The Boogeyman gezien. Er zit totaal geen verhaal in, ik snap het eigenlijk helemaal niet eens op het eind, maar er zitten veen schrikmomenten in. Dat is voor mij wel genoeg. Nu wil ik nog naar Creep (enge film in de metro, ik hoop dat ik dan nog naar huis durf met de metro), Hitch, Coach Carter en nog zoveel meer. Nu je hier zo gewend raakt ga je ook naar de soaps kijken, best wel grappig. Ik kijk nu op zondag naar Joey, op maandag krijgen we straks The Contender (programma met Sylvester Stallone de beste boxer wint een miljoen), dinsdag CSI Las Vegas en daar achteraan CSI Miami en op woensdags kijk ik naar ER (the new episode) en elke dag kijk ik naar Family affairs onder etenstijd en dan Coronation Street.

Eergister is er een oudere vrouw bij ons in huis gekomen voor een paar dagen en gister 2 nieuwe studenten ook voor een paar dagen. Op de een of andere manier heeft de oudere vrouw ons gister ingesloten. Ze draaide de sleutel in het slot de verkeerde kant op, waardoor het slot aan de binnenkant niet meer open wou gaan. Ik heb dus echt vanalles geprobeerd en de oplossing gevonden. Ik heb het uiteinde van een mes in het slot geduwd en zo lang zitten wrikken dat de deur en het slot steeds verder en verder uit elkaar gingen. Ik dacht dat hij stuk zou gaan, maar voordat dat gebeurde ging het slot open. We waren dus helemaal blij. Ze zei dat ik haar hero was, hahaha!!!

Nou jongens ik stop er weer mee, mijn les zit er weer op. Nu hebben jullie weer wat te lezen en ga ik lekker naar huis.

Doeggie!!!
Tilly