Alweer 14 dagen

Daar ben ik weer!!!

Ik heb dit keer niet zoveel te melden. De eerste week hebben mijn huisgenoten al meteen last gehad van heimwee echt niet normaal meer. Echt de een na de ander begon te huilen. Deborah, die ook uit Nederland komt, zou eerst van het ene gastgezin verhuizen naar die van mij. Ze had het niet echt naar haar zin in haar gastgezin. Maar voordat ze bij ons kwam kreeg ze ineens twijfels en ik weet eigenlijk niet waarom. Dus toen ze bij ons was zag ze er al niet zo happy uit. Ik dacht, misschien is ze moe van dat verhuizen, ik weet het niet. Toen vertelde ze dat ze het huis te klein vond en dat ze toch eigenlijk wel twijfels had over het wisselen van gastgezin. Ze wist niet wat ze moest doen dus ze wou haar moeder even bellen. Maar omdat haar beltegoed op was moesten we tegen 12 uur 's nachts op zoek naar een telephonebooth. Nou je raad het al dat werd huilen. We zijn dus laat op bed gegaan. De volgende dag was ze er toch wel over uit dat ze terug wou dus zo gezegd zo gedaan. De ene dag kwam ze 's avonds aan en de volgende dag ging ze weer in de middag terug.

Zaterdag ben ik met Mrs. Richards naar Lewisham geweest groot shoppingcentre. Echt heel erg leuk. Ze heeft me even laten zien waar alle winkels zitten, waar het fitnesscentrum is (waar je ook kunt zwemmen) en waar je haar favoriete koffie kan drinken. Daar zijn we dus ook gezellig naar binnen geweest om het even uit te proberen met een lekker stukje toast. De meiden Aida en Bota (onze nieuwe huisgenoot waar ik zo over vertel) waren niet mee. Zij lagen nog in bed te ronken. Toen wij terug kwamen van het shoppen kwamen zij pas uit bed en dat was ongeveer rond 3pm. Erg laat dus, terwijl ze niet eens uit zijn geweest de vorige avond. Zij begonnen aan hun ontbijt en Mrs. Richards vond het maar raar dat zij nu pas uit bed waren dus vroeg ze ook waarom. Soms is ze niet zo tactvol dus de volgende die begon te huilen was Aida. Ze werd helemaal gek van alle regeltjes omdat ze die thuis niet heeft. We dachten "nog een met heimwee!!!"

's Avonds ben ik naar de residentie gegaan waar een van mijn schoolgenoten woont. Haar kamergenoot had mij en nog een schoolgenoot uitgenodigd om bij hun te eten. Ze komt uit Italie dus wat hebben we gegeten..........spagetti. Het was erg raar. Ze delen namelijk een livingroom samen met nog een aantal studenten op die verdieping, maar dat zijn allemaal jongens voornamelijk uit Mexico en Spanje en die zaten er dus bij met hun playstation. Maar verder was het erg gezellig. Rika (uit Hongarije, schoolgenoot) heeft een vriend thuis, maar volgens mij is ze die een beetje vergeten. Ze gaat nu namelijk met Diego uit Costa Rica, maar die vertrekt volgende week alweer.

Over onze nieuwe huisgenoot, ook uit Kazachstan. Haar naam is Bota. Ze is eigenlijk net zoals Aida alleen heel erg egoistisch. Ze is bepaald niet beleefd en na een avond flink stappen houd ze 's avonds geen rekening met haar kamergenoot (dat was op dat moment Deborah). Ze ruimt haar spullen niet op en ze had volgens mij het idee dat Mrs. Richards haar butler was. Zij pikte dat dus absoluut niet en heeft daar even flink woorden over gehad. Het is eigenlijk best wel grappig. Ik heb helemaal geen moeite om me aan te passen aan de regels van iedereen en de rest allemaal wel. Allemaal van die rare, niet leuke en soms toch wel erg lachwekkende aanvaringen en ik mag lekker toekijken, hahaha!!! Mrs. Richards vergeet ook altijd hun naam en die van mij niet. Dus soms verzint ze gewoon iets. Laatst noemde ze haar peper en de andere keer zout (kwam ook zomaar in haar op). Bota spreek je uit als een 'bot' van een hond maar dan de a er nog achter. Maar Mrs. Richards spreekt het uit als Boota en dat klinkt echt heel raar. Maar goed om even terug te komen op het onderwerp heimwee.... Het was inmiddels alweer avond en Bota wou eigenlijk wel even naar huis bellen. Zij is hier inmiddels als bijna 2 maanden. Ze kwam hier voor de kerst, met kerst is ze naar huis gegaan en nu is ze dus weer terug. Ze ging naar haar kamer om te bellen en na een uur ofzo kwam ze weer terug terwijl wij Sky (soort Canal+) zaten te kijken. HELEMAAL in tranen. Ze hielt niet meer op gewoon. En wij moesten heel erg lachen. Heel fout natuurlijk!!! Maar het was gewoon zo raar dat de een na de ander begon te huilen. Door al dat gehuil om me heen ben ik alleen nog maar harder gaan lachen, dus voor mij nog geen heimwee gelukkig. Ik had alleen wel verwacht dat ik degene zou zijn die daar eerder last van zou krijgen.

Ik heb zometeen nog 1 lesuur en dan ga ik Lia (woont in de residentie, komt uit Indonesie) proberen te helpen om zich te registreren voor het internet. Ik hoop dat het lukt. Woensdag hebben we weer een WALKABOUT Nightbar-avond, misschien donderdag The Incredibles kijken bij Lia en vrijdag ga ik misschien de Tower Bridge van binnen bewonderen plus het uitzicht natuurlijk. Wat ik in het weekend ga doen weet ik niet, maar ik heb genoeg opties. Ik kan naar Stonehenge gaan, ik kan een van de vele markten gaan bekijken in Londen, maar ik kan ook opzoek gaan naar nieuwe schoenen. Die van mij piepen enorm als ik loop. Ik weet het 'vaag'!

Oh ja trouwens, wie loopt er met krukken??? Ik wil ook mailtjes van iedereen terug krijgen en leuke reacties hoor. Ik wil ook genieten van jullie wilde verhalen net zoals jullie dat van mijn verhalen doen hoop ik. En zet je naam er even bij, dan weet ik wie je bent.

Ik had toch meer te melden dan ik dacht, hihi!!!

Bye for now en see ya later!!!

Tilly